به اتفاق اماميه هم‌چنان به علاج أحاديث در اين زمينه پرداختند وبه تحريف‌ناپذيرى قرآن گواهى دادند كه به زودى با أسامي بسيارى از آنان آشنا خواهيد شد ، تنها كتاب فصل الخطاب محدث نوري ( م / 1320 ه . ق ) چالشى ديگر در اين بستر تاريخي به شمار مىآيد . پس از تأليف كتاب فصل الخطاب دانشمندان اماميه به اين مسأله توجه افزون‌ترى نشان دادند وده‌ها كتاب مستقل در زمينه‌ى سلامت قرآن از تحريف به رشته‌ى تحرير درآوردند كه فهرستى از اين كتاب‌ها را به زودى در بخش دوم خواهيد ديد . پس از قرآن ، كهن‌ترين سند تاريخي كه هم اكنون در دست‌رس ماست وبا بيان أوصاف وويژگىهاى قرآن بر سلامت اين كتاب گواهى مىدهد ، فرازهايى از دعاهاى زبور آل محمد ، صحيفه‌ى سجاديه است . « 1 » در أحاديث پيامبر خدا صلى الله عليه وآله افزون بر أحاديث زيادى كه درباره‌ى فضايل قرآن در منابع فريقين نقل شده ، « 2 » أحاديث عرض اخبار بر كتاب خدا ، « 3 » پناه بردن به قرآن در هنگام هجوم شبهه‌ها وفتنه‌ها « 4 » وحديث ثقلين ( كه به صورت متواتر در منابع فريقين آمده است ) « 5 » نيز پيشينه‌ى بحث را با قدمت نزول قرآن همگام مىسازد ؛ چون اين أوصاف براي قرآن با تحريف وتبديل در ألفاظ آن سرسازش ندارد . پس از آيات وأحاديث نبوي ، خطبه‌ى فدكيه‌ى زهراى مرضيه عليها السلام كه بخش قابل توجهى از آن به بيان ويژگىهاى قرآن پرداخته « 6 » وسپس خطبه‌ها ونامه‌هاى امام علي عليه السلام

--> ( 1 ) . مانند دعاى 42 . ( 2 ) . ر . ك : متقى هندى ، كنز العمال ، ج 2 ، ص 284 - 293 ومحمد باقر مجلسي ، بحارالانوار ، ج 92 ، ص 12 - 33 . ( 3 ) . محمد بن يعقوب كلينى ، كافى ، ج 1 ، ص 69 ، رقم 1 ؛ محمد بن مسعود عياشى ، تفسير عياشى ، ج 1 ، ص 8 ، رقم 2 ومحمد بن حسن طوسي ، امالى طوسي ، ج 2 ، ص 227 ، رقم 4 . ( 4 ) . محمد بن يعقوب كلينى ، همان ، ج 2 ، ص 598 - 599 ، رقم 2 . ( 5 ) . ر . ك : كتاب اللَّه وأهل البيت في حديث الثقلين ؛ راضى ، « الهوامش التحقيقية » ، ص 327 وميرحامدحسين ، عبقات الأنوار ، ج 1 ، ص 17 - 327 وج 2 ، ص 10 - 392 . ( 6 ) . ابن أبي طيغور ، بلاغات النساء ، ص 28 وعلي بن عيسى اربلى ، كشف الغمة ، ج 1 ، ص 483 .